Info Brief 126: 12 september 2019

Komt er een Oscar voor de Belgisch-Guatemalteekse film 'Nuestras Madres'?
Grote verrassing! César Díaz! In de prijzen gevallen.
               Die naam kwam mij bekend voor. Even mijn geheugen opfrissen en toen wist ik het weer. We ontmoetten elkaar verscheidene keren in Brussel in het kader van mijn pastorale en sociale contacten met Latijns-Amerikaanse vluchtelingen en migranten in de jaren '90. De vader van César werd gewelddadig ontvoerd en keerde, zoals zoveel anderen, nooit meer terug. César week later uit naar Mexico en kwam daarna terecht in België. Hij studeerde aan de Université Libre de Bruxelles en kreeg de Belgische nationaliteit. Veel zagen we elkaar niet, want hij vertoefde regelmatig in Parijs, waar hij studeerde met de camera in aanslag.     
De 92ste Oscaruitreiking vindt plaats op 9 februari 2020.  
Zijn eerste langspeelfilm 'Nuestras madres' is dit jaar (23 augustus) de Belgische inzending voor de Oscars. Jaarlijks zendt een 90-tal landen één film in voor de categorie "Beste internationale film". De Belgische jury koos de film uit voor zijn 'cinematografische kwaliteiten, de universaliteit van het thema en de maatschappelijke uitdagingen die het bescheiden en keurig oproept.'

            Reeds voorheen viel de prent in de prijzen. In mei mocht César zich verheugen  in de Prijs Caméra d’Or in een van de selecties tijdens het Filmfestival in Cannes.

            De inspiratie voor de film is te zoeken bij de ontvoering en verdwijning van zijn vader in 1982. Hij was een politieke militant tijdens het intern gewapend conflict.

‘Hij die achterblijft leeft met de voortdurende sensatie dat hij die verdween op een dag weer tevoorschijn komt. Dat is een vreselijke toestand, want je behoudt voor altijd die hoop,’ getuigt César. 

            Toch ligt het niet in zijn bedoeling om een autobiografie neer te zetten. Hij focust eerder op het lot van de vele slachtoffers van het staatsgeweld.

            Het  verhaal speelt zich af in 2013. Ernesto, de hoofdfiguur, is forensisch antropoloog. Zijn opdracht bestaat erin om de resten van de lichamen te identificeren die in de jaren ’80 tijdens de horror van het intern gewapend conflict door het leger heimelijk in massagraven gedumpt werden.

            Op een dag luistert hij naar het verhaal van een oude vrouw. Ernesto meent uit haar verhaal een spoor te vinden dat hem naar zijn vader kan leiden, een verzetsstrijder die verdween tijdens de oorlog. Ernesto luistert niet naar de raad van zijn moeder en stort zich halsoverkop in het dossier, op zoek naar de waarheid.  

            Ondertussen hoopt Nicolasa, een Mayavrouw, dat hij haar man kan terugvinden, die in 1982 vermoord werd omdat hij de rebellen van voedsel voorzag. Wanneer ze een foto van haar man met een rebellenleider toont, herkent Ernesto zijn vader. 

            De prent duurt 1,18 uur. Het is een coproductie tussen Guatemala, België en Frankrijk. Met deze beklijvende film wil César de getuigenissen over de militaire dictatuur en de naweeën van de gewelddadige verdwijningen veilig stellen tegen de vergetelheid. Dat toont hij ook aan in zijn vorige documentaire films Semillas de ceniza (2010) en Territorio liberado (2014).  


Guido De Schrijver - Steungroep 'Solidair met Guatemala' Lidorganisatie van EU-LAT Network en van het Europees Netwerk Oscar Romero Comités

Info Brief 125: 2 september 2019

◙ ◙ Bisschop Alvaro Ramazinni van Huehuetenango wordt kardinaal

            De eerste e-mail die ik met dit bericht ontving kwam van Mario Coolen uit Den Bosch. Onmiddellijk daarna regende het mails van lidorganisaties van het Internationaal Netwerk van Oscar Romero Comités (SICSAL). Niet te verwonderen. Alvaro Ramazinni (geboren in 1947) fungeerde gedurende enkele jaren als covoorzitter van het netwerk, samen met don Samuel Ruiz van Chiapas, Mexico. En vandaag is hij erevoorzitter.

            Voormalig bisschop van San Marcos werd hij op 14 mei 2012 benoemd voor het bisdom Huehuetenango.

(foto: 2010 – Internationale  bijeenkomst SICSAL in San Salvador)

            Paus Franciscus heeft op 1 september tijdens zijn Angelustoespraak aangekondigd dat hij op 5 oktober dertien kardinalen zal creëren. Van hen zijn er tien jonger dan 80 jaar en dus kiesgerechtigd. Drie prelaten werden bedacht als blijk van persoonlijke erkentelijkheid van de paus voor hun kerkelijk dienstwerk.

Van de tien kiesgerechtigde kardinalen in spe behoren er drie tot de Romeinse

(foto: 2008- Internationale bijeenkomst SICSAL in Guatemala- Don Alvaro en don Samuel)

Curie. Een van hen heeft geen bisschopswijding ontvangen. De overige zeven zijn hoofden van aartsdiocesen in de wereld. Opmerkelijk is dat er aartsbisschoppen zijn wier zetel nooit eerder door een kardinaal is bezet. Dat is het geval met Luxemburg, Huehuetenango en Rabat.

Zijn pastoraal werk is bekenmerkt door zijn bezorgdheid voor sociale gerechtigheid, hoofdzakelijk waar het gaat over de rechten van de inheemse volkeren. Hij nam het op tegen de multinationals die in het land de minerale rijkdommen komen wegstelen en het grondgebied vernietigen. Hij gaf armen en gemarginaliseerden kansen om zich sterk te maken. Hij stimuleerde de burgermoed om zich te verzetten tegen het onrecht. Herhaaldelijk werd hij daarom met de dood bedreigd

Begin september organiseerden we met de lidorganisaties van de Raad voor Internationale Samenwerking (RIS) van stad Aalst andermaal het wereldfeest.

           

            Deze keer draaide het algemeen thema rond de ‘duurzame ontwikkelingsdoelstellingen – DSG’s.

Begin september organiseerden we met de lidorganisaties van de Raad voor Internationale Samenwerking (RIS) van stad Aalst andermaal het wereldfeest.

Traditioneel stelden we met een stand aan informatiematerialen  en verkoop van inheemse producten  Guatemala present.

Verschillende organisaties zetten ook het land in het zuiden waarmee ze samenwerken in the picture.

            In die fototentoonstelling lieten we Guatemala zien vanuit zijn charmante kant.

Daarvoor haalden we nog eens oude posters op die door hun esthetische pracht actueel blijven.

            In die fototentoonstelling lieten we Guatemala zien vanuit zijn charmante kant.

Traditioneel stelden we met een stand aan informatiematerialen  en verkoop van inheemse producten  Guatemala present.

Daarvoor haalden we nog eens oude posters op die door hun esthetische pracht actueel blijven.

Verschillende organisaties zetten ook het land in het zuiden waarmee ze samenwerken in the picture.

Guido De SchrijverSteungroep ‘Solidair met Guatemala’ Lidorganisatie van EU-LAT Network en van het Europees Netwerk Oscar Romero Comités

Info Brief 124: 21 augustus 2019

◙ ◙ Film over de teruggekeerden van Copal AA La Esperanza

            Presentatie van film van Tessa Boeykens en Pieter De Vos,

In collaboration with the community Copal AA La Esperanza. Docwerkers production originating from the PhD project from Tessa Boeykens, History Department – Ghent University.

            In 1993, thousands of Guatemalan refugees returned from Mexico. They had fled from the armed conflict and genocide against the indigenous Maya population. Today, ‘The Returnees’ are defending their agricultural lands and territory in the jungle of Alta Verapaz against the construction of a hydroelectric dam. They draw on their experiences from the past to mobilize the new generations.

Trailer ENG: https://vimeo.com/342252852

            En 1993, miles de refugiados guatemaltecos retornaron de México. Habían huido del conflicto armado y genocidio contra la población indígena Maya. Ahora ‘Los Retornados’ están defendiendo a sus tierras de cultivo y su territorio en la selva de Alta Verapaz en contra de una represa hidroeléctrica.

Vuelvan a sus experiencias del pasado para movilizar a las nuevas generaciones: Trailer ESP: https://vimeo.com/346189618

Guido De SchrijverSteungroep ‘Solidair met Guatemala’ Lidorganisatie van EU-LAT Network en van het Europees Netwerk Oscar Romero Comités

Info Brief 123: 9 augustus 2019

◙ ◙ In Guatemala is een grote dame heengegaan

            Op 19 juli is Julia Esquivel, theologe en dichteres en geboren in 1930, in de hoofdstad overleden.Tussen 1953 en 1956 studeerde ze in het Latijns-Amerikaans Bijbels Seminarie in San José, Costa Rica om het pastoraal ministerie in de Presbyteriaanse Kerk te kunnen uitoefenen. Een paar jaar voor het uitbreken van de genocide (1978-1979) werkten we samen op verschillende terreinen. Zij gaf het theologisch en oecumenisch tijdschrift  ‘Diálogo’ uit. Het was geïnspireerd door de bevrijdingstheologie. Ik publiceerde er een paar artikels in.

Maar met een werk- equipe publiceerden we een soort volkse versie die we ‘Cristo Compañero’ noemden. Het was een eenvoudig blaadje met genoeg tekeningen en vooral bedoeld om door de kinderen voorgelezen te worden voor hun ouders die met moeite of helemaal niet konden lezen. Op de linker bladzijde verscheen telkens een bijbels verhaal en op de bladzijde rechts een gelijkaardige episode gegrepen uit het leven van de lezers.

            Samen gingen we enkele keren op weg het binnenland in om ‘Dialogo’ en ‘Cristo Compañero’ bekend te maken in parochies en bij protestantse pastores, coöperatieven en schoolpersoneel.           Omwille van haar inzet voor de zaak van de uitgebuite bevolking werd ze met de dood bedreigd en moest ook zij, naast vele anderen, het land ontvluchten. Een tijd lang verbleef ze onder meer bij een Zwitserse religieuze congregatie.

◙ ◙ Rechten voor mensen, regels voor bedrijven – Stop ISDS

            Multinationals hebben te veel macht. Meer dan 150 Europese organisaties ondertekenden reeds een actie om een einde te maken aan het privilege van multinationals !

            Multinationals hebben toegang tot hun eigen mondiaal juridisch systeem: “het investeerder-staatsarbitrage” (bekend onder zijn Engelse afkorting ISDS). Dat geeft buitenlandse investeerders het recht om staten voor internationale arbitragetribunalen te dagen als ze vinden dat een overheidsmaatregel hun belangen schaadt. Ze kunnen daar dan uitgebreide financiële compensatie voor vragen. Dit geeft deze bedrijven een sterk instrument om regeringen af te dreigen als ze nieuwe maatregelen willen nemen, ook op het vlak van sociale of milieubescherming

(foto: Handel Anders – Eurocommissaris Frans Timmermans  – april 2019)

            Tegelijkertijd, hebben een groot aantal slachtoffers die hun fundamentele rechten geschonden zien door multinationals geen toegang tot de rechter of tot herstelmaatregelen. De Europese Unie is bovendien geen echte voorstander van een bindend VN-Verdrag dat slachtoffers van inbreuken op de mensenrechten door transnationale bedrijven de mogelijkheid geeft om die bedrijven te vervolgen in het land waar de misdaden plaatsvonden of in het land waar de bedrijven hun hoofdzetel of substantiële activiteiten hebben. Een resolutie van Ecuador en Zuid-Afrika in 2014 bracht het initiatief voor dit Bindend Verdrag inzake Bedrijven en Mensenrechten op gang. Sinds 2016 wordt er hierover onderhandeld in de VN, maar de Europese Unie en haar lidstaten werken niet echt mee.

            Het is dringend tijd om een einde te maken aan de arbitragetribunalen ! In de plaats moet er een internationaal bindend instrument komen dat multinationals juridisch aansprakelijk stelt voor hun misdaden.

               Begin juni spraken we ter gelegenheid van de jaarlijkse algemene bijeenkomst van Oscar Romero Comités in Madrid af om zoveel mogelijk de campagne te steunen.

            Begin juli ondertekende de steungroep ‘Solidair met Guatemala’ de oproep.

 

Guido De SchrijverSteungroep ‘Solidair met Guatemala’ Lidorganisatie van EU-LAT Network en van het Europees Netwerk Oscar Romero Comités

Info Brief 122: 2 juli 2019

◙ ◙ Solidariteit met de Xinca bevolking
               Op aanvraag van Network in Solidarity with the People of Guatemala (USA) - NISGUA en het Forum voor Internationale NGO's in Guatemala - FONGIondertekende de steungroep 'Solidair met Guatemala' eind juni een gezamenlijke brief gericht tot het Openbaar Ministerie, de Ombudsman voor de Mensenrechten, de directeur van de Civiele Nationale Politie en de minister van Binnenlandse Zaken. 

Ik geef hier een paar fragmenten weer.

            ‘De ondertekenende nationale en internationale organisaties richten ons tot u om onze bezorgdheid uit te drukken over de incidenten van geweld en intimidatie van de laatste dagen tegen advocaat Quelvin Jiménez, vertegenwoordiger van het Xinca Parlement, de Xinca autoriteiten en de leden van de gemeenschappen in vreedzaam verzet tegen het mijnproject Escobal.’

Het bedrijf behoort tot de Canadese multinational Pan American Silver.

            Op zondag 23 juni werd de advocaat aangehouden door de Civiele Nationale Politie toen hij terugkeerde van een algemene vergadering met de lokale gemeenschap in zijn geboortedorp  Jumaytepeque in Nueva Santa Rosa.        Protesten en reacties lieten niet op zich wachten. Maar als antwoord beweerde de politie dat hij niet aangehouden was. Vijf uur later werd hij alsnog vrijgelaten zonder aantijgingen.

            De nacht daarop stationeerde een verdachte wagen zich voor zijn woning in zijn geboortedorp. Op basis van vroegere bedreigingen en intimidaties geniet Quelvin Jiménez  veiligheidsmaatregelen die het Openbaar Ministerie hem vergunde zowel voor zijn thuisverblijf als voor zijn kantoor.  Daarom belde hij de politie van het bijkantoor van Nueva Santa Rosa. Die meldden hem dat ze geen weet hadden van veiligheidsmaatregelen en dat ze bovendien niet beschikten over een voertuig om zich te verplaatsen. Kort daarop verliet de verdachte wagen de plaats. Achteraf overhandigde de advocaat de gegevens en de nummerplaat van de wagen, maar de politie hield er geen rekening mee.  

(foto: Algemene vergadering Xincagemeenschap – foto:National Observer)

            In de brief klagen we aan dat de veiligheidsmaatregelen tegen bedreigingen, intimidatie en criminalisering ten gunste van de advocaat niet echt verwezenlijkt worden en dat de intimidaties en bedreigingen integendeel verergeren. Bovendien is het zo dat geweld en intimidaties plaatsvinden in de context van de volksraadpleging van de Xincabevolking die het Grondwettelijk Hof oplegt.                                          

            Ook andere autoriteiten die deelnemen aan het vreedzaam verzet tegen de mijnbouw in het gebied werden reeds bedreigd omdat zij hun rechten opeisen in verband met het proces van de volksraadpleging over de toekomst van het mijnproject. Dit alles komt erop neer dat de volksraadpleging niet echt ‘vrij’ kan verlopen, zolang de plaatselijke bevolking geïntimideerd wordt of onder bedreigingen leeft en vreest voor aanhouding en opsluiting.

            We eisen daarom dat de veiligheidsmaatregelen ten voordele van advocaat Quelvin Jiménez effectief uitgevoerd worden en dat de staat de leden van de gemeenschap en de inheemse autoriteiten beschermt. 

◙ ◙ We houden het Europees Parlement in het oog

            Vanuit EU-LAT Network spraken we af om contact op te nemen met landgenoten die  verkozen zijn in het Europees Parlement (2019-2024) en die we als mogelijke bondgenoten kunnen beschouwen. De bedoeling was om hen aan te zetten een zitje op te nemen in de – ook voor – ons belangrijke Commissies van het Europees Parlement, met name de Commissie Mensenrechten,  Commissie Buitenlandse Zaken en Commissie Handel. Op die manier hopen we dat in de nabije toekomst deze commissies in hun beleidslijnen meer rekening zullen houden met het welzijn van zowel onze Europese bevolking als de vooral benadeelde bevolking van Latijns-Amerika waarmee wij ons solidair opstellen. 

            De steungroep ‘Solidair met Guatemala’ schreef in die context alvast Kathleen Van Brempt (SP&A) en Petra De Sutter (GROEN) aan.

Met solidaire groeten                                                                                             

Guido De SchrijverSteungroep ‘Solidair met Guatemala’ Lidorganisatie van EU-LAT Network en van het Europees Netwerk Oscar Romero Comités